Hassiktir oğlum ağlıcam şimdi.
Hassiktir oğlum ağlıcam şimdi.
Yardırın koca götlü hanımlar.
Bilemeyeceğini düşünüyorum bıraktığın izlerin sızlarken beynimi çürüttüğünü.. Yoksa ben seni ? Adını hiçbir sitemimde konuk etmeyecek kadar çok mu sevdim? Belkide.. Özledim seni. Bu aralar daha fazla özlüyor gibiyim. Sanki sen varsın hala. Yanımdasın. Aslında belkide böylesi daha iyi. İkimiz içinde. Özler özler avuturum kendimi. Seninle gelmedim dünyaya, yokluğuna alışmak zor olsada başarabilirim sanıyorum. Nelere alışmadık ki zamanında? Ne unutulmaz denilen aşklar, ne kabuk tutmaz denilen yaralar.. Ne sözler vermedik ki? Alışılıyor zor olsada. Hem bak, yıllar sonra hatıralarda teslim ararken “bize bu yakışırdı” diyebilmek için alışmak zorundayız. Senin mutluluğun benim mutluluğum derdim anladım ki değilmiş. Herkesin mutluluğu kendineymiş. İşte bu yüzden kızdım birazda kendime. Yaşadıklarımızı herkesin yaşadıklarından farklı tuttuğum için. Sen benim için özeldin, başkası senin için. Korkuyorum, büyüsü bozulmasın diye adını anmadığım savruk gecelerimden. Kaybetmekten korkardım seni. Deli gibi.. Hani korktuğu başına gelirmiş ya insanın, kayıp gittin avuçlarımın arasından hiç beklemediğim bi zamanda. Bakakaldım uzun süre arkandan. Kaybolmayan sevgin gibiydi gözlerim, yokluğunun aksine. Biraz daha kal diyemedim demek istedim ama diyemedim. İstediğin gitmekse, özgür bıraktım seni.. Hani senin mutluluğun benim mutluluğumdu ya mutlu olabilmek için izin verdim gitmene. Kendimi düşündüm yani aslında. Sen giderken mutluydun bakmadın bile arkana neleri darmadağın ettiğini görmedin bile. Sen mutluydun. Benimde mutlu olmam gerekmiyor muydu? Öyleyse benim neden canım yanıyor sevgili, neyin sancısı bu kalbimdeki?
+ Sence canavar diye bir şey var mı? Bana öyle söyledi büyük çocuklar.
- Korkma ben yanındayım. Seni onlardan korurum. Hem bak bu masalda da canavarı yenen bir çocuk var, ben de öyle olurum.
+ Sen korkmuyor musun?
- Sol omzuma yattığın sürece hayır.
(pamuktanhayaller gönderdi)
ehemehe.
“Pantolonun çok, eteğin çok, bir sürü tshirtün var, dolabın şort dolu, giymediğin onlarca elbisen var.”
Ben de;
İçimden: Tamamda anne ne bok yemeye çıktık alışverişe?!
Dışımdan: Off. Puff. Afra tafra. Uff. Öff. Trip mrip.